چشـــــــم مـــن ...

 

   چشم من بیا منو یاری بکن

 

      گونه هام خشکیده شد کاری بکن

 

         غیر گریه مگه کاری میشه کرد

 

             کاری از ما نمی یاد زاری بکن

 

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد

تا قیامت دل من گریه می خواد

هر چی دریا رو زمین داره خدا

 

   با تموم ابرای آسمونا

 

     کاش که می داد همرو به چشم من

 

        تا چشام به حال من گریه کنن

 

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد

تا قیامت دل من گریه می خواد

قصه گذشته های خوب من

 

  خیلی زود مثل یه خواب تموم شدن

 

     حالا باید سر رو زانوم بزارم

 

        تا قیامت اشک حسرت ببارم

 

           دل هیچ کی مثل من غم نداره

 

              مثل من غربت و ماتم نداره

 

                  حالا که گریه دوای دردمه

 

                     چرا چشمم اشکشو کم می یاره

 

                        خورشیده روشن ما رو دزدیدن

 

زیره اون ابرای سنگین کشیدن

 

همه جا رنگ سیاه و ماتم

 

             فرصت موندنمون خیلی کمه

 

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد

تا قیامت دل من گریه می خواد

سرنوشت چشاش پره نمی بینه

 

   زخم خنجرش میمونه رو سینه

 

      لب بسته سینه غرق به خون

 

         قصه بودن آدم همینه

اون که رفته دیگه هیچ وقت نمی یاد

تا قیامت دل من گریه می خواد

                                                                                   عشق

 

                                                                     به شکل پرواز پرنده است  

 

عشق

 

خواب آهوي رمنده است

 

من

 

زائري تشنه زيرباران

 

عشق

 

چشمه آبي اما کشنده ست

 

من

 

ميميرم از اين آب مسموم

   

  اما اون که مرده از عشق تا قيامت هر لحظه زندست

 

من

 

ميميرم از اين آب مسموم

    

                                                       مرگ عاشق عين بودن اوج پرواز يک پرندست  

   

تو که معناي عشقي به من معنا بده اي يار

 

دروغ اين صدا را به گور قصه ها بسپار

 

صدا کن اسمم رو از عمق شب از نبض ديوار

 

براي زنده بودن دليل آخرينم باش

 

منم من بذر فرياد خاک خوب سرزمينم باش

 

طلوع صادق عصيان من بيداريم باش 

 

عشق

 

گذشتن از مرز وجوده

 

مرگ

 

آغاز راه قصهء بوده

 

من

 

راهي شدم نگو که زوده

 

اون کسي که سرسپرده مثل ما عاشق نبوده

 

من

 

راهي شدم نگو که زوده

 

اما اون که جون سپرده هرگز نمرده

 

 

                             گله ای نیست...  

برای گفتن من شعرهم به گل مانده

 

      نمانده عمری او صدها سخن به دل مانده

 

          صدا~ صدا که مرهمه فریاد بود زخم مرا

 

                به پیش درد عزیز دلم خجل مانده

 

از دست عزیزان چه بگویم گله ای نیست

 

                                گرهم گله ای هست دگر حوصله ای نیست

 

سرگرم به خود زخم زدن برهمه عمرم

 

    هرلحظه~هرلحظه جزاین دست مرا مشغله ای نیست

 

         دیریست که از خانه خرابان جهانم

 

              بر سقف فروریخته ام چلچله ای نیست

 

در حسرت دیدار تو آواره ترینم

                                هر چند که تا منزل تو فاصله ای نیست

عاشق همه سال مست و رسوا باد

دیوانه و شوریده و شیدا باد

با هشیاری غصه هر چیز خوری

گر مست شدی هر چه بادا باد

پدر آن شب اگر خوش خلوتی پیدا نمی کردی

 

تو ای مادر اگر شوخ چشمیها نمی کردی

 

توهم ای چرخ گردون شرر برپا نمی کردی

 

مرا اکنون به دنیا این چنین بی نشان پیدا نمی کری

 

پدر آن شب خیانت کرده ای شاید نمی دانی

 

به دنیایم هدایت کرده ای شاید نمی دانی

 

از این بابت خیانت کرده ای افسوس نمی دانی

 

 

یاور همیشه مومن

 

ای به داد من رسیده تو روزهای خودشکستن

 

ای چراغ مهربونی تو شبهای وحشت من

 

ای تبلور حقیقت توی لحظه های تردید

 

تو شب و از من گرفتی تو من و دادی به خورشید

 

اگه باشی یا نباشی برای من تکیه گاهی

 

برای من که غریبم تو رفیقی جون پناهی

 

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت

 

غم من مخور که دوری برای من شده عادت

 

ناجی عاطفه من شعرم از تو جون گرفته

 

رگ خشک بودن من از تن تو خون گرفته

 

اگه مدیون تو باشم اگه از تو باشه جونم

 

قدر اون لحظه ندانم که من و دادی نشونم

 

وقتی شب شب سفر بود توی کوچه های وحشت

 

وقتی ابر سایه کسی بود واسه بردنم به ظلمت

 

وقتی هر ثانیه شب تپش هراس من بود

 

وقتی زخم خنجر دوست بهترین لباس من بود

 

تو با دست مهربونی به تنم مرحم کشیدی

 

برام از روشنی گفتی پرده شب و دریدی

 

یاور همیشه مومن تو برو سفر سلامت

 

غم من مخور که دوری برای من شده عادت

 

ای طلوع اولین دوست ای رفیق آخرمن

 

به سلامت سفرت خوش ای یگانه یاور من

 

مقصدت هرجا که باشه هر جای دنیا که باشه

 

اون ور مرز شقایق پشت لحظه ها که باشی

 

خاطرت باشه که قلبت سپر بلای من بود.

 

عشق من عاشقم باش